Game drive

Het regent pijpenstelen en het is donker als we om half zes vertrekken voor de game drive. Het is verboden om met de eigen auto het wildgebied in te gaan omdat de wegen slecht zijn door de vele regenval. We vonden al gauw een mannetjes leeuw die zijn show weggaf voor onze auto. Hij bakende zijn territorium af door hier en daar te plassen, zocht eten en een slaapplaats. De vrouwtjes konden we niet bereiken omdat de weg onbegaanbaar was voor de auto. Dit hebben we ook ondervonden, de auto zat met zijn achterwiel tot aan de instap in de modder. De gids probeert van alles, takken onder het wiel voor en achteruit maar het hielp niets, er werd een andere gids opgeroepen die met zijn auto ging duwen en zo kwamen we weer los uit  het moddergat. Ook wij kregen een modderbad want door het aandrijven van de wielen vloog de modder alle kanten op. Maar ja, dat hoort erbij. Sneu voor de gids die liever dieren wil laten zien, maar een bijzondere ervaring voor ons.

Hlane is verdeeld in drie compartimenten, bij het aanleggen van dit park zijn leeuwen en olifanten uit een ander park hier naar toe geëmigreerd. Het park wordt mooi beschreven in de boekjes maar zelf vinden wij het niet echt natuurlijk. De gidsen rijden hun rondje van het ene gedeelte naar het andere gedeelte en dan kom je vast wel wat tegen wat de gemiddelde toerist nog niet gezien heeft. Wij zijn natuurlijk doorgewinterde toeristen en weten inmiddels wat je kan verwachten en willen dan ook een gids die onze wensen respecteert en niet van olifant naar neushoorn rijd in een volgepropte safaricar.

Hoe ziet nu zo’n gemiddelde toerist er uit: een hoedje met een grote rand, kaki kleurig overhemd, vestje met allerlei zakjes, korte broek tot 10 cm boven de knie, sokken opgetrokken tot 10 cm onder de knie, hier tussen harige dunne beentjes en jezus sandalen een camera in de aanslag en een verrekijker om hun nek,  ‘s avonds een lampje op hun hoofd die ze vergeten uit te zetten tijdens de maaltijd. Hun vrouw is gekleed in het groen en lopen al kletsend naar hun man.

vast in de modder in leeuwen gebied!

Onze leeuwenman

Slak iets groter dan je hand

Grens Zuid Afrika / Swaziland

Om 6 uur vertrokken uit Ndumo,  nieuwsgierigheid naar Hlane (slane) lokte ons om vroeg te vertrekken. Bij de grenspost Golela/Lavumisa aangekomen, krijg je bij de slagboom een briefje waarop kenteken en aantal inzittenden wordt gezet, daarna doorrijden naar het douanegebouw bij een loket 1 briefje afgeven voor een stempel en daarna naar loket 2 waar het briefje nogmaals gestempeld wordt en ook de paspoorten. Daarna met de auto naar de slagboom om Zuid Afrika uit te rijden waar de paspoorten gecontroleerd worden en het briefje ingenomen wordt. Dan doorrijden naar de slagboom van Swaziland, hier krijg je ook een briefje en ook hier staat het kenteken en aantal inzittenden op. Dan de auto parkeren en naar douanegebouw en bij loket 1 briefje en paspoort afgeven voor stempels, door naar loket 2 briefje inleveren en 50 rand betalen (ca. 5 euro). We kregen een briefje om Swaziland binnen te rijden en dit moeten we bewaren om Swaziland weer uit te rijden. Toen ging de slagboom handmatig omhoog en konden we  Swaziland binnen rijden. De wegen waren in het begin goed, later kwamen er weer grote gaten in de weg waardoor doorrijden sterk belemmerd wordt anders kost het je de as van je wielen.

Het was 260 km rijden en hier hebben we 6 uur over gedaan. We namen een heerlijke lunch en zijn toen naar onze rondavel gegaan. Zag er goed uit, na de laatste ervaring in Ndumo, zijn we ons gelijk gaan opknappen, een half uur douchen heerlijk! Er is warm en koud stromend water, afgeraden wordt om het te drinken. Verder is er geen elektrisch, en komt er tegen de avond iemand om de olielampjes aan te steken,

Tijdens het schrijven van dit blog werden we bekeken door twee warthogs in onze tuin.

Binnenkomst Hlane Royal national Park

In de rondavel

De rondavel

Vogels en nog eens vogels

Ndumo is een prachtig park, het heeft niet alleen dieren maar ook veel vogels. We zijn met een gids de bush in gegaan en hebben de mooiste vogels kunnen spotten en fotograferen. Met een eigen auto mag je niet op alle paden rijden, dus blijven er genoeg plaatsen over die de gids wel met zijn gasten mag bekijken. Een gids is niet duur ca. 10 euro per persoon voor 2,5 uur. De gids weet vaak dieren en of vogels te vinden waar wij naar zoeken, ze weten ook veel te vertellen over de vegetatie, dieren en vogels. Vandaag was de bonus:  Kingfishers, de grote bonte, kleine gekleurde en de brownhooded.

Hen heeft mooie foto’s van fish eagles in de vlucht, kunnen maken, hij is helemaal gelukkig.

Tja het eten hier is sobertjes maar dat is niet erg na de grote maaltijden in de dorpen waar we geweest zijn. We hebben ervoor gekozen om het bij verpakte maaltijden te houden, zoals soep uit een pakje en voor Hen voorgebakken kip en of worstjes met brood, als groente namen we tomatensalade en ronden het geheel af met brood. Als het nodig was doen we het in de magnetron welke in het huisje staat net als een waterkoker. De meeste gasten maken een braai buiten of gaan naar de keuken om hun eten klaar te maken, maar er vliegt hier zoveel in het rond en er kruipt te veel overal overheen dat ik dat niet aankan, ik ben toch niet zo basic.

We hebben al heel veel muggenbulten. Twee dagen kriebels en dan is het over, insmeren helpt niet altijd. Boven ons bed hangt een klamboe dus we hoeven voor de nacht niet bezorgd te zijn voor enge insecten en er is airco die we op 18 graden zetten, lekker koud help ook te voorkomen dat het vliegen en kruipend ongedierte binnen komt.

Dit park is opgezet door KZN (kwazulu Natal) een provincie in Zuid Afrika, het is een groot gebied wat zich uitstrekt tot aan de grens van Mozambique. De bewoners hier aan de grens van Mozambique spreken hun eigen  Zulu-taal, een enkeling spreek Engels. Je kan wel zeggen dit is het binnenland van Zuid Afrika.

Morgen naar Swaziland, we vertrekken vroeg, zal weer een hele heisa worden aan de grens, maar dat is voor het volgende blog.

Lieve vogels

Brown Hooded Kingfisher

Dit zijn geen vogels

African Fish Eagle

Afzien?

Ja hoor daar liepen wij vanmorgen in ons nachtgoed naar de toiletgelegenheid om te douchen, het is even wennen om basic te leven maar het gaat ons aardig af. Het park is erg mooi, er zijn geen leeuwen en geen olifanten. Wat er wel is zijn hele grote kuddes nyala’s, impala’s, gnoe’s, giraffen, nijlpaarden en krokodillen. Er zijn hier ook luipaarden maar heel moeilijk te spotten, je moet geluk hebben en weten waar ze zich bevinden. Hen heeft de visarend in de vlucht al op de foto dus zijn dag kon niet meer stuk.

Er zijn kruipende en vliegende insecten in overvloed, dus we smeren veel met “deed”.  Veel hagedissen helpen mee het kruipend gedierte te verslinden. In de nacht ga ik dus niet naar het toilet, maar er staat een klein pispotje die we vullen en als het licht is gaan we deze legen. Dus je ziet we zijn voorzichtig en gaan in de nacht niet de straat op. We zagen in de schuilhut een nestje zwaluwen, pa en ma hadden het er maar druk mee, ik zal een foto toevoegen want het is zo lief om te zien.

We aten gebraden kip en gebakken vis, kant en klaar gehaald bij de spar en in de magnetron opgewarmd.

Bij de kassa van de spar

Zwaluw nestje in de schuilhut

Steppe Buizerd

Leguaan

Wat staat ons te wachten in Ndumo?

Na de ochtendsafari en het ontbijt nog even dag 13 op het blog gezet en daarna afscheid genomen van het personeel en de Zuid Afrikaanse familie waar we mee opgetrokken hebben.

Nu op weg naar Ndumo. De weg die ging uiteindelijk over in gravel de 25 km die we moesten rijden duurt dan al gauw een uur. In de plaats Josini inkopen bij de spar gedaan, hier was het een gekrioel van auto’s en mensen we waren de enige blanken en dat voelt altijd even vreemd aan. Om de spar binnen te gaan stonden we in de rij, eerst dachten we dat het gedoceerd naar binnen gaan was maar al gauw bleek dat de rij voor de pin automaat was. We kochten brood, kaas, fruit, tomaten enz. met twee tassen vol gingen we de winkel uit maar eerst controle bij de uitgang of we betaald hebben. Dat wordt bij elke klant gedaan door de security. Nog maar 7 km voor we bij de gate zijn, het is altijd even spannend of we de juiste route hebben genomen.

Toen we aankwamen ging het inschrijven snel en inspecteerden we ons onderkomen, net als op een camping waar je met een tent staat is er in het huisje geen douche of toilet er is een aparte gelegenheid waar je naar toe moet lopen, dat wordt wel eng midden in de nacht als je moet plassen. We gaan op de basic tour en genieten nu al van de stilte op het park en de geluiden uit het oerwoud (dit park is niet omheind). Er is hier ook een heerlijk zwembad waar we direct gebruik van maakten om even af te koelen want het is inmiddels 30 graden geworden. Na het zwemmen ontdekte ik bij het afdrogen dat ik in mijn knieholte teken had zitten, hele kleine stipjes als je er op drukt voel je een kleine prik. Dit is waarschijnlijk gekomen in Tembe toen ik ging plassen in de bush achter een struik. Het was tekentijd je zag het bij de dieren die hadden ook erg veel teken, ze namen hier tegen een modderbad. Hen was erg bezorgt en die wilde dat ik naar een dokter ging, nu is het dorp niet ver weg en we hadden nog wel even tijd voor de gate sluit dus wij op weg naar het dorp waar altijd wel een dokterspost te vinden is aangeduid met een rood kruis. Wij er naar toe, en al gauw een post gevonden, allemaal mensen op een rij die wachten op hulp, een zuster die aan een tafeltje zat en van iedereen de temperatuur opnam en de bloeddruk ging meten riep mij naar voren, nee zei ik dat hoeft bij mij niet ik ben niet ziek. Ik vertelde dat ik vermoed teken te hebben in mijn knieholte en dat ik dat graag wilde laten bevestigen en eventueel verwijderen. Oké het was goed en ik mocht direct door naar kamer 4. Hier zat een gezellige uiterst vriendelijke gezette arts of nurse waar ik mijn verhaal vertelde.  Ze zei: "plassen in de bush, wij hebben toch een wc hier?". "Ja",  verdedigde ik mij "maar niet onderweg op safari". Ze moest lachen, ik liet haar de spikeltjes in mijn knieholte zien, er kwam een andere nurse binnen ook zo’n gezellige dikke en zij haalde de teken eruit. Hen keek mee hoe het ging om eventueel andere teken nog te kunnen weghalen. Met een pincet ging dat niet omdat ze te klein zijn. 8 Teken heeft ze weggehaald. Ik zou een tetanus injectie krijgen maar ik liet haar mijn boekje zien waarin stond dat ik alle nodige profylaxe heb gehad voor ik naar Zuid Afrika kwam. Dan moet ik alleen nog een antibiotica slikken voor een paar dagen en als ik pijn zou krijgen dan moet ik de pillen uit het andere zakje nemen (paracetamol). De  dokterspost was er voor de bewoners van het dorp. Het was net of ik tv zat te kijken naar een uitzending van artsen zonder grenzen, zo zag het er uit. Ik wilde betalen, maar dat mocht niet dit is gratis medische hulp. Natuurlijk wilde wij betalen en gaven we een donatie waar ze erg bij mee waren.

Na deze ervaring zijn we terug gegaan naar het park en zitten nu aan tafel op ons balkonnetje, we hebben net een was gedaan en onze kleren hangen te drogen op de balken van het balkon. We gaan eten klaar maken en daarna als het helemaal donker is lekker slapen.

Dames dragen onze koffers

Chaos bij de supermarkt

Huisje in Ndumo

De Bateleur

We vertrokken om zes uur in de ochtend en gingen op zoek naar de katten maar in plaats daarvan zagen we een kale boomstam met twee Bateleurs, waarschijnlijk een stelletje. Deze vogel is ongeveer 70cm groot en heeft een rode snavel, gekleurde veren en een hele korte staart. Hen helemaal blij dat hij deze vogel kon fotograferen. Even verder van de boom met de Bateleurs stonden giraffen, waarschijnlijk een meeting van 17 langnekken bij elkaar. Na verloop van tijd ging iedere giraf zijn eigen weg, de huppelende en springende kleintjes bleven dicht bij mama.

We dronken koffie dichtbij een badplaats van de olifanten die daar heerlijk toilet aan het maken waren. Ze rollen door de modder sproeien zich met hun slurf helemaal onder en schuren zich tegen een boom of tegen elkaar.

Op weg naar de gate liepen de kattensporen de verkeerde kant uit, we kozen ervoor om niet terug te rijden want in een boom vlak naast de auto zat een Crowned Eagle met zijn 90cm lengte heel mooi te zijn. Hij zette af en toe zijn kroon op en keek uit over het woud of er nog een slang of eetbaar vogeltje te zien was. Deze vogel is heel moeilijk te spotten maar wij hebben hem op de foto! Het was weer een prachtige ochtend de zon schijnt deze dag kan niet meer stuk.

Op het kamp zijn intussen weer nieuwe gasten gekomen, vanavond zullen we aan de vlaggetjes op de tafels kunnen zien uit welk land ze komen. Het converseren gaat in het Engels dus weet je niet direct  uit welk land de gasten komen.

De middag safari begon met een stop midden op het zandpad, we zagen vliegende mieren en daar komen veel vogels op af: Bul-Bul, Zwaluwen, Hornbill, Glossy sparrow en ook een kite. De laatste is een roofvogel van ongeveer 50cm, deze had gele poten en voeten en ook zijn snavel was geel zijn veren zijn bruin en wit. Fantastisch om te zien hoe elke vogel zich te goed doet aan de mierenhapjes en de grote vogels die op hun beurt proberen een klein vogeltje te versnaperen (dit gebeurde gelukkig niet bij het kijken naar dit schouwspel). Vele andere dieren kwamen we onderweg tegen. De gids volgt de voetsporen van de dieren die we willen zien. Hij zag de voetafdrukken van een leeuw en deze liepen richting een drinkplaats, we volgden het spoor en aangekomen bij de drinkplaats zagen we twee leeuwinnen. Een oude dame en een jonge dame, de oude dame droeg een zender om haar nek Dit gebeurt wel vaker bij katachtige, zo kunnen ze  gevolgd worden en kan men ze in de gaten houden. Te veel leeuwen in een park kan het evenwicht verstoren en Tembe heeft niet meer dan 40 leeuwen op zijn park. Deze dag hebben we afgesloten met een heerlijk diner.

Morgen de laatste gamedrive hier in Tembe, we zullen onze nyala’s die rond onze tent grazen missen.

We zijn benieuwd naar het kamp in Ndumo een kleine okavanga delta, dus veel water vogels, slangen, krokodillen en nijlpaarden.

De Bateleur

lief he!

Met z'n allen

Koningin van de jungle

Op visite bij Isilo

De gids vroeg of wij een vogel safari wilden maken met de Zuid Afrikaanse familie met wie we de afgelopen dagen optrokken. We vinden het altijd leuk om vogels te spotten en te fotograferen. Met elkaar gingen we op pad. We reden eerst naar de schuilhut want Isilo was gespot bij de waterplaats. En daar was hij, de oude baas van Tembe, 55 jaar oud enorme slagtanden die hij af en toe op de grond zet om zijn hoofd te laten rusten. Isilo is aan het aftakelen zijn kiezen zijn versleten en daardoor kan hij niet  goed zijn eten malen. Wat een geweldig moment om deze 3 meter hoge tusker te zien.

Nu op jacht naar de vogels en we kregen mooie exemplaren voor de lens. Halverwege de rit gingen we even uit de auto om wat te drinken. In de verte van de savanne stonden olifanten met hun baby’s, heel langzaam kwamen ze dichterbij. Ik ging in de auto zitten, Hen bleef naast de auto staan met nog enkele mensen en een gids van een andere auto, de olifanten-moeders met hun kinderen  liepen voor de auto’s langs om de bush in te wandelen. Weer een moment om nooit te vergeten. Het was ondertussen tijd om naar het kamp te rijden toen we nog een aantal neushorens tegen kwamen die niet van plan waren om weg te gaan. Vlak voor het kamp nog een olifant die een modderbad nam.

We hebben heerlijk gegeten, voor ons vegetariërs is er altijd wat apart gemaakt en voor de omnivoren is er Impala, kudu en wat al niet meer.

Na het eten geprobeerd om de Bushbaby's te fotograferen en ook dat is gelukt, met wat stukjes ananas zijn ze te lokken. Nu weer heerlijk slapen en morgen gaan we op katten safari!

We hebben hier verbinding maar deze is niet sterk genoeg voor het uploaden van de foto’s deze zetten we later op het blog.

Dit is de oude Isilo

Kinderen en kleinkinderen van Isilo

Zijn broer